Ásta Hallgrímsdóttir

Útdráttur úr Dagbók rokkstjörnu: þrjú mögnuð ár í lífi fallins flugstjóra:

Come as you are, as you were, as I want you to be…..

21.01.2009

Komiði sæl kæru mótmælendur! Vonandi allir búnir að þurrka piparúðann framan úr augunum og fjarlægja eggin sem ekki voru notuð úr úlpuvösunum, jafnvel hægt að sjóða þau og nota í salat í hádeginu hmmmm…..

Ég er löglega afsakaður, sýndi öryrkjaskírteinið mitt og var mér þá hleypt framhjá fjöldanum og komst þá beint á kaffihús, fékk mér brauð með skinku og osti og hélt áfram að hugsa um sjálfan mig…

Þetta er nú samt þannig að einhverju verður maður að mótmæla og í mínu tilfelli, þá segi ég nei við núverandi heilbrigðiskerfi og þá spyrja sumir, hvað er maðurinn að segja? Jú, ég er búinn að vera soldið aktívur í þessum hjartans málum mínum og er ég að uppskera eins og ég sáði. Fréttirnar komu inn eins og einhverjir muna og núna er kallinn að tala á ráðstefnu um framtíðarsýn í íslenska heilbrigðiskerfinu. Góðir hlutir gerast hægt og er það alveg að sanna sig í þetta skiptið. Það er greinilega mikil undiralda í tengslum við bætta samvinnu ýmissa hópa innan heilbrigðisgeirans og mikið talað um að þessir aðilar vilji meiri samvinnu sem er mjög gott mál. Það kannski bjargar mér ekki eins og komið er en fyrir þá sem á eftir koma skiptir þetta gríðarlega miklu máli.

Andrea okkar kom heim í gær frá Dalvík eftir að hafa verið þar í 4 daga og auðvitað rosa gaman að fá hana aftur heim á fjallið fagra. Hún er að standa sig alveg gríðarlega vel og ef svona heldur áfram, þá held ég að við séum að sjá fram á flottan vetur hjá stelpunni.

Ég er eins og venjulega að verða temmilega geðbilaður á þessum andsk. verkjum sem eru algjörlega óútreiknanlegir, koma stundum á kvöldin en einnig koma þeir bara alls ekki..þá er bara smá seiðingur og því er hægt að venjast. Ég er kominn með kannabisplöntu út í glugga (hmmm) og sagt er að marijuana sé verkjastillandi, ég þarf bara að finna út hvort betra sé að tyggja, sleikja eða reykja.

Verð eiginlega að hætta núna, lögreglan er komin, hefur eitthvað út á gluggaútstillinguna mína að setja þannig að hérna endar þetta. Takið ykkur stöðu, teygið út báða handleggi, jafnið bilin og kyngið tannkreminu sem varð eftir… Ciao

Útdrátturinn hér að ofan er úr bókinni Dagbók rokkstjörnu: Þrjú mögnuð ár í lífi Fallins flugstjóra eftir Atla Thoroddsen sem kom út nýlega. Bókin er byggð á bloggi Atla sem hann hélt úti í þrjú ár meðan hann háði erfiða baráttu við krabbamein.

Þegar færslan hér að ofan er skrifuð stóð þjóðin niður á Austurvelli og lamdi potta og pönnur, í baráttu við kerfið. Atli háði líka sína baráttu, við illvígt krabbamein og við heilbrigðiskerfi sem hann vildi bæta, eftir að hafa velkst í tilgangsleysi innan þess í áraraðir.

Atli lést í júlí á þessu ári.

Hann var þá langt kominn með bók byggða á blogginu sínu og að ósk hans tók fjölskylda hans og vinir við verkinu eftir andlát hans.

Ásta Hallgrímsdóttir, ekkja Atla, skrifar hluta bókarinnar. Miðjan settist niður með henni og fékk að heyra sögu Atla, fjölskylduföðurs sem tapaði aldrei húmornum og bjartsýninni þrátt fyrir banvænan sjúkdóm og hvaða augum Ásta lítur framtíðina.

Sjö ár án greiningar

Árið 1999 byrjaði Atli Thoroddsen að fá slæma verki í annan fótinn. Hann haltraði á milli sérfræðinga í leit að hjálp og lækningu. Mein Atla var ráðgáta. Hann var rannsakaður í bak og fyrir og tilgáturnar voru nokkrar; bakverkur, brjósklos, klemmdar taugar…

Krabbamein er orð sem allir óttast og enginn vill heyra

Þetta var árið 2006. Ásta segir að eftir sjö ára þrautagöngu hafi þeim þó nánast létt. “Við upplifðum auðvitað mjög mikla hræðslu. En þarna voru þó loksins komin svör. Tilfinningarnar voru blendnar,” segir hún.

Á þessum tíma var Atli orðinn svo þjáður að hann gat ekki stigið í fótinn. Hann hafði ekki sofið almennilega sökum verkja í sjö ár. “Hann var svo mikið hörkutól að hann hélst samt til vinnu mest allan tímann fram að greiningu,” segir Ásta.

Sjö ár í óvissu. Ásta segir þetta hafa verið löng og ströng ár. “Atli gagnrýndi það síðar að hann hefði þurft að fara á milli ólíkra sérfræðinga, reynt allt, en aldrei hefði nein niðurstaða fengist. Í stað þess að sérfræðingarnir töluðu saman og nýttu sameiginlega krafta sína til að finna hvað það var sem plagaði hann þá unnu allir í sínu horni. Það virðist vera þannig á Íslandi að sérfræðingar eiga bara sínar stofur út um allan bæ en eiga í engu samráði. Þannig var það allavegana í tilfelli Atla,” segir Ásta. Þegar litið sé til baka sé ljóst að dýrmætum tíma var sóað.

Baráttan harðnar

Orðið hræðilega, krabbamein, var vissulega svar við spurningu sem hafði leitað á fjölskylduna í áraraðir. En það flækti málin til muna og barátta Atla harðnaði verulega.

“Við upplifðum líka þetta samskiptaleysi í heilbrigðiskerfinu eftir að hann greinist,” segir Ásta. ,,Sérfræðingar Atla skipust ekki á upplýsingum. Þetta bitnaði á honum sem sjúklingi. Hann þurfti oft að bera skilaboð á milli. Það er hefur enginn sem er að ganga í gegnum krabbameinsmeðferð orku til að hafa yfirsýn yfir þetta flókna ferli.”

Meðan Atli lifði ræddi hann við fjölmiðla um reynslu sína og baráttu. “Hann vildi segja frá sinni upplifun. Þegar við litum til baka áttuðum við okkur á því að svona ætti ferlið ekki að vera. Hann vildi benda á að hægt væri að gera hlutina á annan hátt í heilbrigðiskerfinu okkar. Þetta er illgreinanlegt krabbamein og erfitt viðureignar. En það hefði verið hægt að greina það fyrr,” segir Ásta.

Þegar Atli er greindur er mjaðmabeinið mjög illa farið af beinkrabba. Hann fer í aðgerð, æxlið er fjarlægt og settur í nýr mjaðmaliður. Hann fer í lyfjameðferð og geislameðferð og í endurhæfingu. Þá kemur í ljós að krabbameinið er búið að dreifa sér neðar í fótinn, í hrygginn og í lungun. Atli er í lyfjameðferð þar til hann deyr.

Bloggið útrás fyrir tilfinningar og húmor

Atli byrjaði að blogga um leið og hann greindist. “Það var mjög mikið álag á heimilinu við að veita upplýsingar um gang mála,” segir Ásta. “Hann opnaði því blogg fyrir fjölskyldu og aðstandendur. Hann notaði bloggið eins og dagbók, súmmerar hvern dag upp. Það var í raun ákveðin heilun í þessum skrifum fyrir hann. Það er oft erfitt fyrir karlmenn að tjá sig og sínar tilfinningar. Þarna gat hann komið frá sér sínum pælingum.”

Bókin er á köflum meinfyndin og Atli virðist hafa haft húmor fyrir ástandi sínu. “Já, þannig var Atli að eðlisfari. Hann var mjög léttur og skemmtilegur karakter með svartan húmor og átti mjög auðvelt með að sjá fyndnu hliðarnar á alls konar aðstæðum. Það hjálpaði honum mikið í ferlinu. Dagurinn hjá honum gekk náttúrulega út á það að berjast við við verkina, taka lyfin sín og mæta í sjúkraþjálfun á réttum tíma. Þannig líf getur eðlilega orðið svolítið leiðigjarnt og erfitt. En honum tókst einhvernvegin að fylla hvern dag af þessu og einhverju skemmtilegu í bland. Það var hans lífsmottó að úr hverjum degi fengist eitthvað gott,” segir Ásta.

Líf mitt er merkilegra en þessa manns!

Hugmyndin að því að gefa út bók um reynslu sína og baráttu tók sér snemma bólfestu í Atla. Ásta segir að þau hafi verið í Arizona í fríi og Atli hafi verið að lesa bók eftir Nikki Sixx bassaleikara í Mötley Crüe. ,,Atli las stundum fyrir mig kafla og kafla og við vorum að velta fyrir okkur hvað væri svona merkilegt við þetta líf. Bara dóp, kynlíf og konur. Þá segir Atli: “Veistu, líf mitt er merkilegra en þessa manns!” Það var líka þannig að eftir að Atli byrjaði að blogga fór fólk að hvetja hann áfram í skrifunum. Þótti hann skrifa og segja skemmtilega frá. Atli fer því af stað með bróður sínum og vini og þeir fara að planleggja bók út frá bloggi Atla.”

Atli var komin mjög langt með bókina þegar hann deyr í sumar. “Eftir að hann deyr,” segir Ásta, ,,þá kom einhver óútskýranlegur auka kraftur í mig og bróður hans og við drifum bara í því að klára bókina og koma henni út. Það tókst með hjálp góðra vina,” segir Ásta brosandi.

Horfir fram á við

Ásta er formaður Krafts, stuðningsfélags fyrir ungt fólk sem hefur greinst með krabbamein og aðstandendur. Hún er tannsmiður en starfar sem flugfreyja. Hún býr ásamt dætrum sínum Andreu 15 ára og Júlíu 5 ára í Hafnarfirði.

Á hvaða stað í lífinu ert þú?

“Ég er svo ánægð að bókin er komin út. Það fylgdi því mikill léttir. Ég er ung og ég var að missa manninn minn og ég neita því ekki að það er þrælerfitt,” segir Ásta. Hún tekur sér smá stund til umhugsunar og heldur svo áfram. “Það sem ég er að reyna að gera er að taka þessa gleði og þennan húmor sem Atli hafði með mér inn í hvern einasta dag. Ég hef það hugfast að ég á bjarta framtíð. Ég velti mér ekki upp úr fortíðinni. Það er það sem ég hef ákveðið að gera því ég á tvær frábærar heilbrigðar stelpur, ég hef svo margt til að lifa fyrir og ég lofaði Atla að ég myndi standa mig í þessu. Ég reyni bara að taka einn dag í einu og anda með nefinu,” segir hún að lokum.

Dagbók rokkstjörnu: Þrjú mögnuð ár í lífi fallins flugstjóra er seld í verslunum víða um land. Allur ágóði af sölu bókarinnar rennur í styrktarsjóð Krafts. Smelltu hér til að vita meira og kaupa bókina á netinu.

Hér fyrir neðan má sjá myndband um Atla og bók hans sem bróðir hans, Hrafn, bjó til.